Jeśli obserwujesz u siebie:

  • wzdęcia
  • przybieranie na wadze
  • bezsenność
  • zachcianki na słodycze
  • depresję
  • napięcie piersi
  • płaczliwość
  • bóle głowy
  • rozdrażnienie

w okresie od 5 dni przed krwawieniem miesięcznym to może oznaczać to, że cierpisz na zespół napięcia przedmiesiączkowego, w skrócie PMS (Premenstrual Syndrome)


 

W drugiej fazie cyklu menstruacyjnego, po wystąpieniu jajeczkowania, następuje spadek poziomu estrogenów, które dominują w fazie pierwszej, natomiast dochodzi do wzrostu poziomu progesteronu. Utrzymuje się on przez całą drugą fazę cyklu i obniża tuż przed pojawieniem się krwawienia. Badania wykazują, że prawdopodobnie to właśnie progesteron i jego metabolity, działając na organizm kobiety, a przede wszystkim na jej ośrodkowy układ nerwowy, wywołują objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

 

Dzięki zapisywanym na karcie obserwacjom modelu Creighton występującym podczas cyklu miesiączkowego, lekarz może przeprowadzić dokładną ocenę hormonalną poowulacyjnej fazy cyklu. U kobiet cierpiących na PMS zarówno poziomy progesteronu i estradiolu pod koniec cyklu są obniżone. Zmiany hormonalne, które zostały rozpoznane dzięki badaniom prowadzonym w Pope Paul VI Institute, zostały przedstawione na rycinach 29-11, 29-12.

 

Fig 29-11

Fig 29-12

 [Rysunek 29-11, 29-12 i 29-13, str. 358-359 z podręcznika The Medical & Surgical Practice of NaProTechnology®]

 

Dobrą wiadomością jest, że PMS można leczyć. W tym celu stosuje się  celowaną terapię zastępczą progesteronem lub celowaną terapię HCG (która również powinna poprawić wytwarzanie estrogenów i progesteronu) i/lub z wykorzystaniem naltreksonu jako antagonisty receptora opioidowego.

 

Jeśli doświadczasz zespołu napięcia przedmiesiączkowego porozmawiaj o tym ze swoim lekarzem, gdyż przede wszystkim postara się on dokładnie określić przyczyny tego zaburzenia (przeprowadzi celowaną diagnostykę hormonalną fazy lutealnej) oraz dobierze optymalne leczenie.

 

 


Umów
online